و او دوستم ندارد.....

خوب چه کنم ....خودم را بکشم...

راحت باش عزیزم...من به دوست داشتنم ادامه می دهم و تو هم به نداشتنت....

تا ببینیم چه می شود...............................

خوب اینم از هندونه ی شب یلدات که گذاشتی زیر بغل ما دیگه...!

گریه نکن

آذر بهت این شعرو میدم..(چون حامد گفته بود دیگه....)

من اینم زنی

نشسته در تبیعد جنون.

روزی در حصار شیشه ایی زمانه

زاده شدم

و بیاد ندارم

چه کسی از ترس تلنگر سنگها

بر من نقاب زد

و من بی وقفه

غرور زنانه ام را

از سینه ی مادر نوشیدم.

...

حال من اینم

با انگشتانم تارهای انسان می بافم

برای این خاک

وایمان دارم به عشق

که کل اندیشه ی من بود..

من از خویش باران می سازم

وباد و آتش

و اعتقاد دارم به خاک که آیین من بود

..

من اینم زنی

بیزار از صداهای سنگی

که نجوا می کنند در گوش من

از قانون دیوارها

و نمی دانند در من پیچک سبزی

بی قانون رشد می کند،

به هر سو ،به هر کجا

برای بودن،

و قانون من اینست.

...

آری این منم

زنی خسته از تارهای بی رنگ حبس

که بافتند و بافتند به دور من

بی آنکه تصور کنند نقش مرا

و بدانند

بالهای پروانه ایی تقدیر من نبود

نه شعله ی شمع نه سوختن

از آن من نیست

که انتخاب من نبود،

آسمان نیاز من بود

و این تصویر من است.

...

آری این منم

زنی از جنس رویش

با خارهای آهنی در تضادم

و قرنهاست که از هجوم

وحشیانه ی اعتقاد بیمار گشته ام.

..

من اینم

زنی از سراب عدالت

با تصمیمی که از من نبود

گریستم و خندیدم

و چه جای دردی بود

که پنهان شدم در الفاظ

برای آنانکه فلسفه بافتند

و مذهب آفریدنند

و اعتراض من این بود.

..

پس بخوان و ببین

که این است

روح من ، اضطراب من ،نبض من

و من واژه نیستم

و نه علامت، نه عدد ،نه نقش دیوار

و نه هیچ چیز دیگری

من یک انسانم

فقط همین.

مرجان

آدمهای عصبانی پاهای گلی دارند؛

 در حرف زدن را که به رویشان باز کنی می آیند تو؛

 توی راهروهای اعصابت راه می روند و پاهایشان که تمیز شد می روند

 و حالا یک تو می مانی و یک اعصاب گلی...

چرا جاده ما رو گم کرد؟

موش منفوری در حفری خود

یک سرود زشت مهمل را

با وقاحت می خواند..

دختران سبزه رو را

تبیعد می کنند

تا چشمشان

پر شود از هجوم

دختران  بلوند....

پازل زندگی آدم ها به تنهایی پیچیده نیست.

پیچیده می شود وقتی کسی از بعضی قطعه های پازلت خوشش بیاید و با خودش ببرد.

پیچیده تر می شود وقتی کسی بیاید، تمام قطعاتش را روی قطعه های پازلت بریزد بعد بگوید: «بیا دو

 نفری پازلمون رو بسازیم.»

فریاد نمی زنم

که صدایم را بشنوی

نزدیکتر می آیم...

آدم

به جرم خوردن گندم

با حوا

شد رانده از بهشت

اما چه غم

حوا خودش بهشت است!!

تو به جای من دعا کن که فردا خانم رئیس نیاد می خوام زودتر برم خونه....

گفت باشه حتماْ..........

ظهر زنگ زدم به مری : مری خانوم اینجوری دعا می کنی امروز زودتر از

همیشه اومد و دیر تر از همه هم رفت...................

می گه:باور کن به خدا گفتم ولی گفتش..(( اه..اومممممم...اه...نه ))

امروز سه روز است که روی اعصابم می دوی....

اصلاْ لعنت به تو و هر چه آدم مثل توست!

نشسته ام توي دادگاه

نام : ......

فاميل :.......

جرم : ........

زندان : اوين , بند نسوان

مجازات : سنگسار

.

نشسته ام روي نيمكت

سربازها به نوبت مي ايند توي اتاقم . دهنم را اگر

نميبندند دست و پايم كه بسته است . گرچه فرقي

هم نميكند . نايي نمانده براي صدايي كه در بيايد

از گلويم . از سربازها نميترسم از اين حس شهوت

كثيف كه كشيده ميشود روي تنم حالم به هم ميخورد .

.

اين غرور لت و پاره را نميخواهم ديگر . فعلا بايد

به فكر ترميم سكوتم باشم . تا صدايش در نيامده .

.

با چه اشتياقي حياط زندان را ميكني . چه شوري داري

وقتي چاله ميكني و تيشه ميزني به ريشه ي من . خوشم

مي ايد حد اقل تو نجات پيدا كردي .

.

روي ديوار زندان نوشته اند :

زندگي زيباست اي زيبا پسند

به خدا حوصله ي خنديدن ندارم . فقط به قول تو : كوفت

.

خيلي گرسنه ام . غذاي زندان بد است . خودم را ميخورم .

سير نميشوم . من سخت احساس بي وفايي ميكنم .

مازوخيست شده ام ؟

.

كسي ميگفت چه تضميني هست با مرگ تمام رنجها , تمام

شود ؟ . ميگفت از مرگ نميترسد از اين كه مرگ پايان كار

نباشد هراس دارد . از اينكه مسخ شود در كالبد سوسكي

شايد . بودايي كوچك شود و تمام رنج زمين بيفتد روي

دوشهايش .

.

تازه گيها ديگر از مرگ نميترسم . راستي به نظر تو مرگ

مرا تمام ميكند ؟

.

كارت تا حالا حتما تمام شده كه امدي كنار سلول من . از اول هم

ميدانستم تو زندان باني , نه هم سلولي . مي ايم دنبالت . زحمت

بستن دست و پايم را سربازها قبلا كشيده اند . ميپرم توي چاله .

خوابم مي ايد . گرسنه ام . اينجا كسي غرور مرا نديده؟ دلم برايش

تنگ شده .............

.

راستي من از درد ميترسم . نميدانم چرا تو سنگت را محكم تر از

بقيه ميزني ؟

بهتر از نگه داشتن رابطه ناقص است

فکر کنم دچار اندوه ام بخاطر خودم و تمام زنان دنیا

............

مری خواهش می کنم اون شعری که برای زن سرودی بهم بده

می خوام بگذارم تو وبلاگ.....

................

حامد لطفاْ تو بهش بگو که بهم بدش....منتظرم

.............

ازدواج ناموفق....اقتصاد نابسامان....و زن

و تنم را در کارون می شویم

باد، دست درازی می کند 

دور کمرم می پیچد

و البته کمی خیس می شود

آفتاب نزده تا گردن در کارون فرو می روم

ماهی ها پوست شورم را لیس می زنند

کارون حواسش پرت می شود

و ماهی گیران دست خالی به خانه هاشان باز می گردند....

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش        در جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

باغبان رمز عاشق                                  پنج روز: در برابر صبر عدد میبین قلّت

گل رمز معشوق نمادین            صحبت گل: وصال

به عاشق میگویند آیا میخواهی به معشوق برسی باید مثل بلبل باشی نسبت به گل نمونه آورده تمثیل بلبل نسبت به گل ما در فرهنگ خودمان عاشق و معشوق نمادین داریم گل و بلبل. شرط اول عاشق : صبر

اگر باغبان بخواهد چند روزی با گل همنشین باشد بر سرزنش و خار فراق باید چون بلبل شکیبایی ورزد

کاش خدا جای ِ دندان عقل....

به انسان دندان معرفت می داد !!
 

تنها نشسته ام 

که دنیا با من است !

یه کتاب کوچیک از حمید مصدق خریدم...

..........

"مرا به من بگذار

به خویشتن بگذار

من و تلاطم دریا

تو و صلابت سنگ

من و شکوه تو

-ای پر شکوه خشم آهنگ

من و سکوت و صبوری؟

من و تحمل دوری؟

                                          اما دریغا ندیدم ساحل پر از رد پا بود

(مری یادته مال سال ۸۱ هستش)....

 بهتر است که ضمیر «شما» را بکار ببرید.

 بعدها به آسانی می توانید از «شما» به «تو» تغییر لحن دهید.

ولی بر عکس این کار کمی مشکل خواهد بود.

...

ته دیگ عشق اول را هر چقدر که بسابی،
چه با اسکاچ دوست داشتن های بعدی،
چه با سیم ظرفشویی عاشق شدن های بعدی،
از دلت پاک نمی شود.
حالا تو هی بساب؛
و هی از صدای ناهنجارش
سردرد بگیر.

فرفره بازی می کنم!
نمی دانی...
هر روز انتظارت را خط می زنم و فرفره می سازم
با برگه های تقویمی که در غیبت تو باطل می شوند !
بزرگ می شدم کاش
آنوقت یادم می رفت قرار است٬بیایی!!!

امیدوارم حامد .. فقط منو نکشی !

........

برای من بهشت و جهنم داستانی تکراریست

فقط به این باور دارم

بهشت با تو بودن است

جهنم بی تو شدن

همین.................

 خواستم دوستت بدارم

        عطسه کردی

        صبر آمد

زمستان سرد... یخ... کولاک...و اشک هایی که از سرما سرازیر می شوند.

نمی شود همیشه همسفر را با گرمای وجودت گرم کنی.

باید به او اجازه داد خودش،گرم شدن را بیاموزد.

باید او را روی نیمکت سرد تنها بگذاری و آرام و آهسته دور شوی

او حق دارد خود گرم شدن را بیاموزد... و شاید ها کردن تو به دستهای او خیانتیست در حق

اراده ضعیفش که به راحتی با یک سرمای زمستانی می تواند تمرین قوی شدنش را کند.

گاهی..

آنها که تاب زمستان ندارند...باید تنها بمانند... حتی به قیمت همیشه.

از این فکرهای بیمار گونه ات

از این گندی که به شعورت زدی

از این قیافه و لباسهات.......